› Handbal › Verslagen
› Vido D1 - KDO D1 Vido D1 - KDO D1 Hallo allemaal!! › Zaanstreek D1- KDO D2 Zaanstreek D1- KDO D2 › Toch maar IJS uit een bakje… Toch maar IJS uit een bakje… Is de tocht der tochten net de avond ervoor afgeblazen, moeten wij handballen in IJSselstein. Dus wanten, sjaal, muts mee en een grofgebreide rendieren trui aan. En daaronder laagjes, zoals we de hele week al hoorden van alle Elfsteden-experts. En ’s ochtends beginnen met warme, goedgevulde pap. Dit allemaal opgevolgd te hebben, hadden wij een goed gevoel over de wedstrijd tegen de IJSselsteiners. Nee, wij zouden niet verrast worden zoals vorige week tegen de Ankeveners. Alleen gooide Thea roet in het eten, want op het moment van vertrek zat zij haar aardappelen nog te prakken in Ter Aar. Maar ook Ter Aar ligt vlak bij de snelweg, dus in navolging van Mariska en Celine was het voor haar een fluitje van een cent al klunend IJSselstein te bereiken. Een beetje geschrokken van de late aankomst vorige week, was het duo M&C eerder vertrokken met de bedoeling ons na hun zesde bak koffie in de kantine te begroeten. Helaas was de sporthal een onderdeel van een scholengemeenschap en was de kantine in geen velden of wegen te bekennen. Er was dus voldoende tijd om warm te lopen met ons gezelschap “gemiddelde leeftijddrukkers” Cynthia en Sascha. De voorbereiding was goed, maar de aanvoerster van de tegenpartij liet ons weten dat de scheids wat later kwam. Er was die week bij hem ingebroken, vandaar. De link lagen wij niet direct of het moest zo zijn dat zijn fluit ontvreemd was, of zijn driedelig scheidsrechterspak. Wij verwachtten dus een scheids in een kanariegeel pak met een gong in de hand. Verbazing alom dat hij gewoon in het zwart was en pittig floot om de wedstrijd te laten beginnen. We waren het er wel gelijk over eens dat hij het wachten waard was. De eerste helft was een gelijk opgaande strijd en met een 5-5 togen wij richting bank om te rusten. José had het hard nodig, want die was geheel niet lekker. De kachel in d’r auto hapert al een tijdje, dus je kunt ook met je ramen dicht en de kachel hoog (waar dan alleen maar koude lucht uitgeblazen wordt) een stevige kou vatten. Terecht was de bank in de tweede helft haar grootste vriend. In de tweede helft namen de IJSselsteiners de leiding, maar we kwamen net te kort om erop en erover te gaan. Toch gaf deze wedstrijd ons een positief gevoel: we hebben deze keer met 1 doelpunt verschil verloren. We kunnen dus concluderen dat we op de weg terug zijn! Nu alleen de penalty’s er nog in en als keeper niet meer je cirkel verlaten en dan komt alles goed. Volgende week flink op deze punten oefenen, zodat we de week erop een foutloze wedstrijd kunnen spelen. hetkanvriezenhetkandooienCorinnespondent. › KDO D2 - VOS D2 KDO D2 - VOS D2 Zaterdag moesten we tegen vos spelen. Het ging best goed maar we hebben toch verloren met 1-5. Famke heeft een mooi doelpunt gemaakt en Maren en Fay hebben goed gekiept. Groetjes Robin › Aalsmeer d2 - kdo d1 Aalsmeer d2 - kdo d1
› Geen hulp ANWB, de accu laat het afweten Geen hulp ANWB, de accu laat het afweten Heel Nederland was afgelopen donderdag in de ban van het eerste koufront wat de grens over was gestoken. En in paniek. De ANWB had het verschrikkelijk druk om alle auto’s die niet meer wilden starten op weg te helpen. Met onze auto’s tot zover niets aan de hand. Op naar de Klaas Bout hal om daar de dames van Ankeveen te ontmoeten. Het wachten was op de dames Celine en Mariska, die de gewassen en gestreken shirtjes in hun bezit hadden. Omdat zij vlak bij de snelweg wonen (eigen woorden) vertrekken zij gemiddeld een kwartier later dan wij om precies 10 minuten voor aanvang van de wedstrijd de hal van Klaas te betreden. Tijdens de korte tijd dat er warmgelopen kon worden werd duidelijk dat ook wij de hulp van de ANWB nodig hadden. We werden namelijk niet warm en hadden duidelijk start-problemen. Onze accu’s moesten ook aan de oplader, maar de mannen in de o zo bekende gele hesjes waren nergens te bekennen. Neem daarbij nog de geestelijke tik die de dames uit Ankeveen aan ons uitdeelden. Met 2,5 cm ijs in de sloten en meren gingen we er van uit dat de 3-daagse van Ankeveen al gestart was en wij dus gesloopte en met bevroren ogen en dito ledenmaten tegenstanders zouden aantreffen met het bloed in de schoenen van de eerste dag schaatsen. En wanneer je na een flinke tocht van schaatsen overstapt op de lage schoenen, dan loop je de eerste tijd niet zo lekker. Neem daarbij dat je je helemaal misselijk eet en drinkt bij de eerste de beste koek en zopie tent die je tegenkomt, dus dan gok je erop dat je eigenlijk de wedstrijd al in de zak hebt. En we zien het op de Nederlandse voetbalvelden; onderschatting van de tegenstander lijdt tot de meeste nederlagen. De van Bentums en Angenenten van Ankeveen waren direct goed op stoom. Een 4-1 achterstand wisten we nog om te buigen in een bijna gelijkspel. De omslag in de wedstrijd kwam maar niet, mede omdat ondergetekende het lef had aan onze dames te vragen of ze nog steeds aan het warmlopen waren. Als blikken wakken in het ijs konden veroorzaken, dan hadden we er nu heel wat gehad in de omgeving van Klaas zijn hal. Het tempo lag hoog en het aantal wissels was te laag. Komt daar nog bij dat de onderbenen van de keeper naar buiten stonden en de knieën tegen elkaar, dus de Sjoukje Dijkstra’s van Ankeveen konden het niet laten mij te poorten. De scheids was ook nog een apart geval: die had blaas- en fluitvrees. Alles deed hij wuivend af en van blazen voor cirkelballen had hij nog nooit gehoord. Kortom een wedstrijd om gauw te vergeten en die door ons niet te winnen was. Mede omdat volgens Sandra “onze keepster met de tegenstander meedeed’. Omdat ik kritiek kan incasseren ging ik hier verder niet op in. Wel moet mij nog van het hart dat de mandarijnen wat zurig waren………….. IetgaetoanmaarnietvooronsCorinnespondent › KDO D1 - Zeeburg D1 KDO D1 - Zeeburg D1 Zaterdag 21 januari, KDO D1 tegen Zeeburg D1. De wedstrijd begon om 2 uur. We hadden er heel veel zin in . › KDO B3 - Kras Volendam KDO B3 - Kras Volendam Voor dat de wedstrijd begon hadden we er allemaal wel zin in. › Het regent in Almere, maar wij vallen droog Het regent in Almere, maar wij vallen droog Wie droomt er niet van? Op een winderige, regenachtige woensdagavond de polder inrijden naar the place to be Almere om daar een potje te handballen? Jullie dromen er van, wij mochten het aan den lijve ondervinden. De eerste wedstrijd tegen Havas was een klinkende overwinning voor KDO. Met een score van slechts één doelpunt mochten zij thuis uitleggen dat KDO er wel een stuk of dertien gescoord had. Dus onze droomflight naar Almere werd een hele relaxte. En ook een hele warme. Met Pien achter de knoppen en het stuur zaten we gauw in tropische temperaturen. Ze legde ons uit dat ze aan het acclimatiseren is voor haar langdurig verblijf down-under, want als je hier in Nederland went aan de verschrikkelijke hitte, dan heb je er in Perth niet zoveel moeite mee. En dat geloven wij direct. Toen wij bij Amstelveen de snelweg opdraaiden was de auto temperatuur al opgelopen naar 28 graden. We hingen als vier uitgedroogde koala’s in de autoriemen, alleen zat Pien nog fier rechtop. Met een ernstig vochttekort begaven wij ons richting de Krokettenmetfrietkantine van Havas. Daar maakten wij de grote fout koffie te bestellen. En iedereen weet dat koffie je vochttekort niet aanvult, maar juist weer vocht aan het lichaam onttrekt. Dus nog slapper dan slap kleedden wij ons om en sleepten ons de zaal in die heerlijk gevuld was met een Kroketten met friet lucht. Zoutige lucht onttrekt ook weer vocht aan het lichaam. Ik wil u verder niet vermoeien met details in welke staat wij ons twee maal 25 minuten staande hebben gehouden met Monique van Dam, onze enige wissel. Thea was nog steeds aan het uitlopen van haar seizoensdebuut van vorige week en Celine was de meegebrachte brie aan het opmaken. Havas was tot op de tanden gewapend met vooral selectiemateriaal. Bij een aantal speelsters hadden we het idee dat het onze dochters hadden kunnen zijn (nou kan dat tegenwoordig als snel). Dus de bij voorbaat door ons ingeschatte makkelijke wedstrijd, werd uiteindelijk een vrij moeizame wedstrijd. Ze waren sneller, wendbaarder en hadden geen last van een chronisch vochttekort. Het werd dus een wedstrijd om snel te vergeten en namens het team mag ik u mededelen dat we deze wedstrijd flink op onze broek hebben gekregen. Denk je na afloop even heerlijk alle wedstrijdsores van je af te spoelen en je vochttekort weer aan te vullen; doen de douches het niet! De sporthalbeheerder was geen familie van onze Willem Alexander, dus van goed watermanagement had de man nog nooit gehoord. Gelukkig had de barman meer familiaire banden met onze kroonprins, want ons vochttekort konden wij snel aanvullen in de krokettenmetfrietkantine. Komende week mogen de shirtjes in de tas blijven zitten en maken wij ons op voor de revanche. naarstigopzoeknaareenvochtinfuusCorinnespondent. › KDO D2 -VOC D2 KDO D2 -VOC D2 Zaterdag moesten de meiden van de D2 aantreden tegen VOC. Helaas zonder Minke, die kon deze week niet.( dus zonder tape voor op de oorbellen en zonder keepersshirt waar Minke altijd zo goed om denkt!!) De wedstrijd van de D1 voor ons, liep wat uit dus konden we eerst mooi met z`n allen naar de 2e helft van de D1 kijken. Hier kunnen we toch allemaal veel van opsteken. Na even de keepster, in dit geval Robin, ingegooid te hebben, begonnen we de wedstrijd. VOC zag er erg professioneel uit. Ze waren fanatiek en ook duidelijk al langere tijd aan het handballen. En wij, ook heel fanatiek maar waarschijnlijk iets minder lang aan het handballen dan zij. MAAR JEETJE MEIDEN, WAT HEBBEN JULLIE IEDEREEN VERRAST. Wat waren jullie goed! De afgelopen wedstrijden vonden jullie het overspelen naar elkaar erg lastig. Vooral als er 1 of meerdere stoorspeelsters jullie het zicht belemmerden. Vrij gaan lopen zodat je aangespeeld kan worden, is een oplossing maar dat kwartje moest bij jullie nog vallen. En nu...... Het ging fantastisch, jullie speelden goed van rechts naar links, en stond er een stoorspeelster op de loer, dan ging de bal mooi weer terug. Ook probeerden jullie vrij te lopen als iemand de bal niet af kon spelen. Super goed! Ook verdedigend zat het heel goed. Jullie gaan steeds beter zien dat je allemaal een speelster moet verdedigen en soms even door moet schuiven om een ander te helpen. Ook de keepsters deden het erg goed. Hierdoor lukte het de tegenstander maar niet om te scoren. Lange tijd bleef de stand 0-0. Tot opeens onze meiden weer goed in de aanval waren. De bal ging goed rond, Senza stond op het midden en zag opeens een schotkans.... Recht door het midden, mooi op heuphoogte, vloog hij zo langs de keepster in het doel. Ja ja, 1-0 voor KDO. Dit hadden jullie echt verdiend. Maar VOC liet het er niet bij zitten. Die zagen opeens ook de kans om te scoren. Zo werd het weer gelijk. En helaas ging er nog 1 in waardoor we achter kwamen te staan. 1-2. De 2e helft, waren we nog net zo gebrand als de eerste helft. Hier en daar wat balverlies door de vermoeidheid maar nog steeds ontzettend goed gespeeld. We gingen nu ook zo nu en dan doorkrijgen dat we best kunnen proberen de verdediging te passeren. Zo kom je ook dichter bij het doel en dus wordt het makkelijker om op doel te gooien. Maren wist ook nog een keer een hele mooie toverbal achter de keepster te laten verdwijnen. Joehoe, weer een doelpunt voor ons. Isabel had weer erg mooie schijnbewegingen en wist de ballen goed aan te spelen. Lisanne en Fleur gingen mooi proberen al stuiterend langs de verdediging te komen. Helaas geen doelpunt maar heel goed geprobeerd. Fay en Famke hebben heel goed staan verdedigen en ook het aanspelen ging heel goed. Robin en Roos hebben allebei een helft heel goed staan keepen en ook goed gespeeld. Uiteindelijk is de eindstand 2-5 in het voordeel van VOC geworden maar meiden, wat waren jullie goed. Jullie laten echt zien dat jullie het handbalspelletje steeds beter gaan begrijpen. We gaan er nu aan werken dat we gevaarlijk gaan worden in de aanval. Dichter bij doel zien te komen en met snelheid gaan schieten. Wie weet een voorzichtig sprongschot, we gaan het gewoon proberen...... Volgende wedstrijd laten we ze weer een poepie ruiken... Meiden, ga zo door! We zijn ontzettend trots op jullie! Groetjes van de coachen Conny en Corry. › KDO B3- Weesp. KDO B3- Weesp. We moesten vandaag handballen tegen weesp. Groetjes Kelsey › Goede start in het nieuwe jaar Goede start in het nieuwe jaar Werd op 15 december de ingang van KDO nog gesperd door een Subaru met een “pak een bak” en de opgang naar de KDO-kantine door Carla-catering, nu was de doorgang vrij om elkaar het beste voor 2012 toe te wensen. Het tweede gedeelte van 2011 was voor ons sportief gezien een van de beste jaargangen. Op een missertje na werd alles gewonnen, wat resulteerde in het periodekampioenschap. Carla had letterlijk alles uit de kast gehaald: gesteven servetten, tafellakens, kerstservies, het zilveren servies en kandelaars werden in de lift gepropt richting kantine gesjouwd. Ze was drie dagen aan het koken geweest om een uitgebreide maaltijd aan ons voor te schotelen en in de verre omtrek was er bij de Chinees geen warmhoudplaatje meer te vinden. Rene was ingeschakeld het achterste deel van de kantine vrij te houden en sommigen jongens van het eerste lieten de training voor wat het was, want het bedienen van de periodekampioen had alle prioriteit. Maar in handballand kan succes ook in je nadeel werken. De tegenstander van 15 december vreesde zo voor ons dat wij om 19.15 uur op de hoogte werden gebracht dat zij de wedstrijd niet aandurfden en de wedstrijd dus geen doorgang kon vinden. Een tegen-valler voor ons, maar ook voor Catering-Carla. De nog lege Kaskliko werd voorzien van het hele driegangenmenu, Het schijnt dat het fenomeen vriezer nog niet is doorgedrongen in de Kuil en de serviezen met servetten en tafellinnen werd weer in de kast gekwakt bij huize Kas. Een nieuw jaar, dus nieuw kansen, zeker voor Thea, die wij nog niet tussen de lijnen hadden bewonderd dit seizoen. Daarnaast had Monique de intentie om mee te spelen (maar omdat de scheids niet kwam opdagen was zij het bokje) en Nicole en Femke maakten ook hun opwachting. Dit, omdat Celine voor du vin, du pain en boursin ging met de Kerst, en nog in Frankrijk verbleef. De tegenstander had een hele batterij extra longen meegenomen, want de bank was overbezet. Maar je kan wel extra longen hebben meegenomen, als de armen de bal niet gevaarlijk richting doel bewegen heb je er nog niets aan. Met een ruime voorsprong gingen we daarom de rust in waar de Mona Lisa’s op ons lagen te wachten in de bekende tupperware doos van sponsor Schwegler. Ik hoor u denken, is hij in de kunst gegaan? Niets is minder waar, maar Mona Lisa’s zijn de crème de la crème onder de mandarijnen en hij vond het gepast deze aan vrouwlief mee te geven met de woorden:”jullie zijn de crème de la crème van de Recreanten, dus een passender stuk fruit kan ik niet meegeven.” Met deze woorden konden wij hem en onszelf niet teleurstellen en met een mysterieuze glimlach en het bekende schepje er bovenop was de tweede helft appeltje (we blijven in het fruit zitten)-eitje. Met een ruime voorsprong sloten wij deze eerste wedstrijd van 2012 af om het ruime sop te kiezen. Volgende week blijven de Mona Lisa’s in Wilnis, om ons de week daarop weer van de nodige vitamines te voorzien. ikhebnogeenvriezeroverCorinnespondent › KDO B3 - Vido B2 KDO B3 - Vido B2 › KDO C1 - WeHave KDO C1 - WeHave Hey allemaal We moesten spelen tegen wehave . › KDO D2 - DSG D1 KDO D2 - DSG D1 Hoi We moeste om 2uur thuis handballen. Tegen dsg de eindstand was 3/6 voor dsg. Op het eind maakte Lisanne een heel mooi doel punt.Fay d2 › Eén zwart gat, dat Vleuten Eén zwart gat, dat Vleuten Vleuten, een plaatsje onder de rook van Utrecht en een schitterende route om naar toe te rijden, mits je het midden op de dag mag doen met een lekker zonnetje boven de weilanden. De bikkels van Recreanten II moesten echter op een winderige, donkere, gure en regenachtige avond in november de peekaas starten, om via de Hoef (enige stoplicht op de route), Oosterlandweg, Wilnis, Harmelen in het centrum van Vleuten te belanden. Tja, en dan? Vol zelfvertrouwen hadden we de sprekende Truus thuisgelaten en sprekende Tineke voorin gezet met een aantal vellen (die van papier dus) en zij zat heerlijk te puzzelen hoe we de Europahal konden bereiken. Na zeer veel bijzondere verrichtingen van Hanneke, die bij deze haar rijbewijs weer een aantal jaren zeker is, en gevraag, konden we eindelijk bij de overige handbalcollega’s aansluiten. De bond had ons (wegens het ongekende succes dit seizoen) geadviseerd niet alle leden in één auto te proppen, maar via diverse routes in diverse auto’s naar de match der matchen te rijden en dat heeft iets koninklijks. En niet zonder reden: omdat we gezamenlijk de 100 qua leeftijd gepasseerd zijn hebben wij tevens van hare Majesteit het predicaat “Koninklijk” ontvangen, dus we spreken vanaf nu over de Koninklijke Recreanten 2. En de Koninklijke stond wel even raar te kijken ze het veld betraden. Er stonden wel 4 stel koppelscheidsrechters klaar om de wedstrijd te fluiten, maar van de tegenstander geen spoor. Dit berustte op een misverstand, want de tegenstander had als clubkleuren fris zwart. Daarnaast was de gemiddelde leeftijd beduidend lager dan die van ons, maar uitgaande van je eigen kracht gaven we ons zelf een redelijke kans. Temeer omdat we Sylvia en Monique van Dam hadden weten binnen te halen om deze wedstrijd met ons mee te spelen en eventueel het succes met ons te delen. Het begin van de wedstrijd deed wat anders vermoeden. We hadden steeds het idee dat de tegenstander met een vrouwtje meer speelde, maar de vrouw meer was de mannelijke scheidsrechter (ook in het zwart). Een achterstand was onvermijdelijk, maar we wisten die gauw om te zetten in een geringe voorsprong. Met 3-4 stortten wij ons op de fantastische mandarijnen van sponsor René. Ook al weer vijftig (nog van harte namens ons allemaal), maar dat was aan zijn mandarijnen niet te merken. Groot, vol van smaak, geen pitten, sappig; kortom een echte aanrader! Je kan natuurlijk niet alles op die mandarijnen afschuiven, want net als met Honig zit er ook een stukje van jezelluf bij, maar al gauw liepen we uit tot een doelpunten verschil van 4. Voor het publiek lieten we ze nog even naderen tot 2, maar toen de scheids affloot werd ons duidelijk dat we terecht periodekampioen zijn geworden! Direct contact opgenomen met Carla, om onze culinaire wensen voor de huldiging, die 15 december (onze laatste thuiswedstrijd in 2011) plaatsvindt, door te geven. En wat wil het geval: ze stond al in de keuken! Ze was er zondermeer vanuit gegaan dat wij in onze missie zouden slagen en stond al te mixen, te bakken en te grillen. Deze week even bijkomen van de Sint en de 15e verwelkomen wij eenieder in onze sporthal! wijzijntochzekersinterklaasnietCorinnespondent › Kdo D2-Vido D2 Kdo D2-Vido D2 Hallo allemaal, Wij hebben ons best gedaan om te winnen Groetjes van fleur › Kunt u mij de weg naar de Kwakel vertellen, knappe Kunt u mij de weg naar de Kwakel vertellen, knappe mijnheer. Wat een geluk dat er in ons dorp nog vrouwen wonen die hun mannen volledig vertrouwen. Op basis van dit vertrouwen mogen zij dan ’s avonds eventjes de deur uit voor het halen van een frisse neus. De tijd van roken ligt voor de meesten ver achter ons, dus de smoes dat hij even sigaretten gaat halen (en dan 12 jaar later weer op de stoep staat) is niet meer van deze tijd, vandaar de gegeven vrijheid. En wat een geluk voor Shot ’73 dat zij nu net deze niet rokende fris ruikende man treffen, wanneer zij in ons ingewikkelde dorp hopeloos de weg kwijt zijn richting sporthal. Zij waren zo onder de indruk van deze niet rokende fris ruikende man, dat zij bij aankomst in de sporthal alleen maar konden uitbrengen (dat ondanks het donkere, gure novemberweer), de wegwijzert er een van het zeer knappe soort was. Door de toevoeging van ‘zeer knappe’ barstte een discussie los. Wie moest die man wel niet zijn, want opeens hadden alle recreanten 2 wel zo’n man op de bank zitten. Scheids Monique merkte terecht op dat je man dan wel op de bank kan zitten, maar dit dus betekent dat hij niet met de neus buiten is geweest, dus vielen er gelijk 9 mannen af. Manlief Peter was bij KDO gesignaleerd en als overall voorzitter moest hij wel die zeer knappe man zijn die de recreanten op deze nu al historische avond een tegenstander bezorgde (alles voor de club). Plus het feit dat je de scheids niet voor een wedstrijd tegen de haren (met speldje) in moet strijken, mocht zij met de eer gaan strijken. José is in het verre Spanje neergestreken om daar, op verzoek, een handbalclinic ‘aanvallen doe je zo’ te geven. Sandra ging de aanvoer van mandarijnen bespreken met haar man in de sauna, Thea bekijkt het allemaal nog even van de bank en Pien had werkzaamheden in het Nieuwkoopse. Onder het motto ‘never change a winning team’ kon Hanneke op deze plaatsen Yvon, Sacha en Cynthia inzetten. De opkomst van de tegenstander was gedurfd en tevens ietwat traumatisch. Shot’73 kleedde zich in de shirtjes die qua kleur niet onderdeden voor het oranje waar onze leeuwen mee aantraden in de finale tegen de Spanjaarden in 2010 en laatst nog tegen de Duitsers. Het maakte wel indruk en we voelden dat we deze tegenstander misschien niet tactisch, technisch en op snelheid de baas konden, dus moest er een ander plan gesmeed worden. Temeer omdat voorzitter Carla nu al vóór de wedstrijd gesignaleerd was met allerlei cateringfolders onder haar beruchte rechterschotarm. Er werden drie punten van ons verwacht en de tegenstander met de venijnige naam Shot’73 deed het ergste vermoeden. Wie op dat moment niet de sterktste is moet dan wat slimmer zijn. Na het begroeten schakelden wij razendsnel over op de taal van onze geliefde oosterburen en je zag ze kleiner worden. Nog maar een paar dagen voor deze wedstrijd had Duitsland Nederland met 3-0 op de broek gegeven. En omdat de Shotters nog minder doorgeleerd hebben dan wij, was de verwarring groot. Temeer omdat wij het streekdialect Duits spraken wat gesproken wordt rondom München. Je zit dan heel ver in Duitsland en je moet van goede huize komen om dit te ontcijferen. De trucs werden met die Deutsche tongfälle ingesetzt en dat werkte prima. Tijdens het verdedigen werden de rugnummers in het Duits afgeroepen en als keeper hoefde ik alleen maar aan te geven dat ik (op negen keer na dan) “die Balle klemfasst hatte” en “dass jedenman rennen konnte nach dass Ziel an die andere seite”. De tegenstander zag je krimpen onder de grote Duitse woordenstroom en de shirtkleur verbleken in faaloranje. Onder de strak leidende Monique konden wij de wedstrijd weer als winnaar afsluiten. Voorzitter Carla haastte zich naar kantinebeheerder Rene om een ruimte te reserveren voor het periodekampioenschap, wat (wanneer wij zo doorgaan) met rasse schreden nadert. A.s. donderdag is er weer een mogelijkheid om ons thuis te bewonderen. Heeft u suggesties voor de invulling van het programma voor onze huldiging als periodekampioen: Carla staat open voor suggesties. AhverdammtdortfälltdieballeschönfürdieneuntemählehintenmirCorinnespondent › KDO DS3 – AHC ’31 DS2 KDO DS3 – AHC ’31 DS2 Sacha zocht contact van heel dichtbij, Sarissa houdt wel van een feest, Haar nachtrust heeft hier wel onder te lijden, Lenneke had deze wedstrijd geen snot op de bal maar in haar neus, Jet en Lisa speelden mee, Cynthia gooide een doelpunt met volle kracht, Sacha vond de zoemer een leuk geluid, Dames 3 ging de strijd aan met de tegenstander, Sanne rende veel naar voren, Bianca is op de hoek goed inzetbaar, Kim gooide de bal met veel gevoel, 5-14 was de eindstand, Nu leggen wij onze pennen neer, Groetjes, › KDO C1 - Legmeervogels 7 - 6 KDO C1 - Legmeervogels 7 - 6 Hoi allemaal, Zaterdag ochtend hebben wij (kdo handbal C1) tegen legmeervogels gespeelt. Het waren grote meiden!!!(legmeervogels) Tuurlijk staat Prisilla op doel. De eerste helft waren we goed bezig. En stonden we de eerste helft 3-2 voor. Toen in de tweede helft gingen de doelpunten heen en weer, dus steeds kdo een punt legmeervogels een punt. Zo ging het door! Uiteindelijk hebben we 7-6 gewonnen. (Jacco en Gerard goed gechoacht) Het was een top wedstrijd. Groetjes Demi team C1
› VOS - KDO D2 VOS - KDO D2 we dachten dat het tegen VOS een spanende wetstrijd zou worden. maar dat werd het niet. zij hadden een simon die heel goed was! minke en maren hebben goed gekeept. we hebben verloren met 7-2. we hebben wel goed ons best gedaan! ik vont het leuk en ik denk de andere meiden ook! groetjes van Senza
› KDO Dames C1 wint spannende derby van Legmeervogel KDO Dames C1 wint spannende derby van Legmeervogels C1 › KDO D2 - Legmeervogels KDO D2 - Legmeervogels › Je bent een rund als je tegen KDO stunt(en wilt) Je bent een rund als je tegen KDO stunt(en wilt) Hoewel het nog geen 5 december is, beloofde 17 november wel een heerlijk avondje te worden. Alle ingrediënten waren aanwezig: weer dat raadslid uit Liemeer die onverwacht meedeed ?, de nieuwe lichting Mariska en Celine en de bij het interieur horende Nicole! Daarnaast een tribune, gevuld met de crème de la crème van de zondagcompetitie, waarbij meteen moet worden aangetekend dat dit jaar de familietrofee weer in ere hersteld wordt. Mijn eigen vlees en bloed (heel veel punten!!) Fleur en de wannabe Hogenboom Marin (ook wat punten waard), dus reken maar uit je winst. Sta ik gelijk al heel alleen in mijn Remi bovenaan in deze trofeeënrace. De tegenstander deed ons in onze Henk Kooy-manoutfit rammelen. Want de tegenstander uit Ankeveen wordt gesponsord door de vuurwerkgigant aldaar. En dat het slimme meiden zijn, blijkt wel uit het feit dat ze allemaal nog in het bezit zijn van de vingertoppen en kootjes en niet geheel onbelangrijk; in beide ogen het zicht nog hebben. Het zal hun net zo vergaan als wij: zelfs buiten de tijd van het niet mogen afsteken van vuurwerk, krijg je toch een pakket bij je voordeur afgeleverd door je sponsor met het verzoek deze voor de deur van je buurman af te steken. Zo vergaat het ons ook als vlaggenschip Henk Kooyman: hoe vaak wij onze tuin opnieuw betegeld hebben, omdat er weer een pallet met stenen en tegels op de stoep stond, zijn niet op een hand te tellen. Maar goed, in het bezit zijnde van beide handen startte Monique de wedstrijd en dat gaf gelijk een hoop vuurwerk. Doordat Ankeveen mooi gebruik maakte van de ruimte keken wij snel tegen een achterstand aan. Terugkomen lukte gedeeltelijk, maar we konden niet voorkomen dat we met een achterstand de rust ingingen. En dan is daar onze andere sponsor. Hij is persoonlijk in Spanje de mandarijnen gaan plukken, zodat wij niet opgescheept werden met de wekelijkse schuurmandarijnen (ook niet verkeerd..), maar de primeur kregen van de zeer verse, net geplukte blad-mandarijnen. Dit betekent dat het groene blaadje (geheel op ons van toepassing) nog aan de vrucht, de mandarijn dus, zit en je optimaal gebruik maakt van de vitaminen, die je sportprestaties een enorme boost kunnen geven. En dat hier een waarheid als een koe aan ten grondslag ligt, blijkt wel uit de tweede helft. Als een stel gillende keukenmeiden namen wij het heft in handen en kwamen snel op gelijke hoogte. De aanvallen werden goed opgezet en lieten in de Ankeveense verdediging menig gaatje vallen, waar onze brigade goed gebruik van maakte. Het publiek was niet meer te houden en voorzitter Carla kwam poolshoogte nemen van het spektakel wat in de hal plaatsvond. Met enkele punten verschil sloten wij de wedstrijd in ons voordeel af! Gelijk gezeur natuurlijk van het bestuur of wij niet alsnog het eerste willen worden, maar dit wezen wij resoluut af. Omdat dit het laatste jaar van Carla als voorzitter is hebben we wel voorgesteld haar afscheid te combineren met ons eventueel kampioenschap. Uit financieel oogpunt een mooie deal, waar Carl natuurlijk direct mee instemt; het scheelt weer een platte kar, we kunnen samen lepelen van de huzarensalade, Tavenu hoeft maar één keer uit te rukken (waar wij weer meeliften op de gezinskorting die Carla er uitsleept), en voor de boeketten heb je een betere onderhande-lingspositie. Kortom, we hebben alleen maar winnaars in deze deal. Volgende week weer thuis en omdat de punten voor de familietrofee weer gaan meetellen, is familie tot de 2e graad van harte welkom. Vanaf de 3e graad trouwens ook, maar deze doen buiten mededinging meer. GelukkigzitergeenlontjeaaneentegelCorinnespondent. › K.D.O - Aalsmeer. K.D.O - Aalsmeer.
Groetjes Anna. › Knappe bollen daar in Breukelen Knappe bollen daar in Breukelen Nieuwkoop was afgelopen dinsdagavond een stuurloos schip. Raadslid P.S. vond het handbalbelang groter dan het fractiebelang en vluchtte als een dief in de nacht de gemeente uit. Gezien onze niet verwachte werverlende start dit seizoen, met 0,0 puntenverlies, dacht de bond het slim aan te pakken en ons op wéér een andere avond te laten spelen. Na de donderdag en woensdag, was nu de dinsdag aan de beurt. Een dinsdag waar je normaal je was aan het opvouwen bent, als werkende vrouw de aardappels aan het jassen bent voor de volgende dag of een doekje door het toilet haalt. U begrijpt dat we met deze speelavond behoorlijk uit ons doen waren. Want we ontkennen het niet, we worden ouder en hebben best wel moeite wanneer een vast patroon ineens omgegooid wordt. En wanneer je dan ook nog tegen Nijenrode moet, zijn de rapen helemaal gaar. De meesten van ons hebben een Thomas van Aquino of Alkwin schoolcarrière achter de rug en daarnaast nog een aantal avondcurssussen, spelen tegen Nijenrode is van een ander kaliber. Nederland wordt geregeerd door allerlei knappen bollen die op de A2 afslag Breukelen hebben genomen om op Nijenrode te studeren en een of andere graad in ik weet niet wat te halen. Je tegenstander heeft dan wel het kaliber Neelie Smit-Kroes, Jan-Kees de Jager of Albert Heijn. Dat was voor ons dus een niveau te hoog. Wat niet hoog stond was de verwarming in de auto van Tineke. Sterker nog, tot de brug van Breukelen hadden de medepassagiers het idee dat de auto geen verwarming had. Met stramme ledenmaten, rode druppelneuzen en dichtgevroren oogleden (had niet eens in de gaten dat we een water over gingen) naderden wij de sporthal. Alsof we net uit het gips kwamen werd de wedstrijd gestart met onze vaste invalster Nicole. Nicole wil natuurlijk ook meedelen in de kampioensfeestvreugde later dit seizoen, is een groter huis aan het bouwen en heeft ruimte zat om dat kampioensboeket met bokaal te plaatsen. Maar dit is op de zaken vooruit lopen. Het hoge niveau van de Nijerodenaren zat ‘m niet in het spel. Het was meer de taal die hen bezigde. Alle trucs werden in het Latijns geroepen en aangezien wij als goed katholiek niet verder komen dan “Urbi et Orbi”, waren wij meer bezig met het vertalen van de Latijnse kreten. En hadden we dan de Nederlandse vertaling te pakken, dan waren we al op de cirkel gepasseerd. Voor de thuiswedstrijd zijn wij dus naarstig op zoek naar een Latijnse tolk, die ons binnen de drie seconden bij kan praten. Een ander euvel was de scheids. Nijenrodenaren zijn mensen die met de neus in de boeken zitten en alles een beetje letterlijk opvatten. Want ben je als Nijenrodense scheidsrechter een thuisfluiter dan volg je de definitie uit de dikke van Dale: thuisfluiter Ad impossibile nemo tenetur Corinnespondent › KDO B3 Yeahh.. We hebben eindelijk een keer gewonnen! De eerste keer van dit zaal seizoen. De rust stand was 5-3 voor KDO. En de eind stand was 13-10 voor KDO. We vonder het een hele leuke wedstrijd, en we zijn echt heel erg blij dat Jamie met ons mee wilde spelen! En natuurlijk Inez die voor ons wil keepen terwijl zij het ook niet heel leuk vind. Jamie & Inez Bedankt x.
Kusjess de B3 › Spannende wedstrijd dames 1 eindigt in verlies Spannende wedstrijd dames 1 eindigt in verlies
Eindstand: 17-19
Voor een goed gevulde KDO-tribune trad dames 1 afgelopen zondag aan tegen DSS (Heemskerk). De eerste thuiswedstrijd van de KDO-dames was een zeer spannende, maar helaas is de einduitslag niet in het voordeel van KDO.
Het laatste kwartier werd gezorgd voor sensatie: KDO komt terug van een achterstand van vier doelpunten. Met nog twee minuten spelen gooit Elise Stronkhorst een snoeiharde bal goedgeplaatst naast de DSS-keepster (17-18), waarop het publiek hoorbaar reageerde. De meiden geloofde nog in een gelijkspel, maar kwamen in de laatste aanval van de wedstrijd jammer genoeg niet meer tot scoren. DSS maakt het in de laatste halve minuut af (17-19).
› Dames 3. Dames 3. De afgelopen weken heeft dames 3 niet stil gezeten, ondanks dat er geen verslagen in het ons doel stonden. Daarom hier een kort verslag. 23 oktober speelden we uit tegen AHC. Een wedstrijd met een glibberige bal en een prachtig laatste doelpunt van Marisha. In de laatste seconden gooide zij de bal vanaf de middenlijn zo in het doel. Voor de stand mag u in een vorige editie van het Ons doel kijken. 30 oktober speelden wij thuis tegen Nieuw Vennep. Een bewogen wedstrijd tegen een tegenstander met sterke keeper. Wat vooral is blijven hangen zijn de drie breaks die er achter elkaar niet in wilden. Tot zo ver het commentaar over deze wedstrijd. Helaas geen succes voor KDO. 6 november speelden dames 3 uit tegen Vido. KDO had een goede start en scoorde in de eerste paar minuten goed. Dit zakte wat later weer in, maar dat had geen invloed op de stand. We bleven ruim voor onze tegenstander. Dit zag de scheidsrechter ook, want in de tweede helft gaf zij de tegenpartij toch net wat vaker het voordeel van de twijfel. Hierdoor gemor van onze kant en we kregen flink wat penalty’s tegen. Gelukkig hebben wij Sarissa op doel die een aantal pingels heeft gestopt. De eindstand werd 14-24 voor KDO. Tot zo ver het verslag. Volgende week spelen wij om 11.55 uur thuis tegen Legmeervogels. Altijd een leuke wedstrijd om te kijken. Hierover zal Sanne een verslag schrijven in het volgende Ons doel. Succes! › Volendam - KDO Dj2 14-2 Volendam - KDO Dj2 14-2 Hallo allemaal, › KDO Dj1 - Zeeburg 7 - 7 KDO Dj1 - Zeeburg 7 - 7 Zaterdag 5 november moesten we tegen Zeeburg D1. De wedstrijd begon en al snel maakte Zeeburg het eerste doelpunt. Dat lieten we er niet bij zitten en Chinouk maakte vervolgens een prachtig doelpunt vanuit de verre hoek. Zo ging het op en neer. Dan Zeeburg weer en doelpunt en dan KDO. Beau scoorde 2 doelpunten en Chinouk wel 4, waarvan nog een super mooie break-out. Josie stond op doel en zag Chinouk vrij staan. De bal kwam na wat grabbelen toch bij Chinouk terecht en knal Raak! We gingen met 5-6 de rust in. Na de rust scoorde Zeeburg nog 2 doelpunten. Eindstand 7-7. Het was een spannende en super leuke wedstrijd. Kim van de D1 › ’t Gooit siddert….. ’t Gooit siddert….. › We are back!!! We are back!!! DeenigelijnendieikkenzijnhandballijnenCorinnespondent › Kdo B3- Zaanstreek. Kdo B3- Zaanstreek. Het was zondagochtend en we moesten handballen tegen Zaanstreek.Zaanstreek maakte best veel doelpunten.Dat was best jammer. De 2e helft was het precies hetzelfde. De eindstand was 3-20 voor Zaanstreek. De keepers hebben het super gedaan.Inez we hopen dat je vaker wil keepen. En jamie bedankt voor het meespelen. Kelsey. › RKDES - KDO C1 RKDES - KDO C1 hoi allemaal, › Lotus B1 – KDO B3 Lotus B1 – KDO B3 Het was weer zover, een hele mooie zondagmiddag in Hoofddorp. Meiden jullie doen wat jullie kunnen daar ligt het echt niet aan. Rico en Annemarie. › Handbal toernooi D1! Handbal toernooi D1! De 1ste wedstrijd De 2de wedstrijd De 3de wedstrijd Einde Luna en Isa › Kras/Volendam - KDO B3 Kras/Volendam - KDO B3 Afgelopen Zondag speelde wij tegen KRAS/Volendam. › KDO D2 - Westside D1 KDO D2 - Westside D1 het was heel warm om te handbalen. groetjes van Senza. › Kras Volendam - KDO D2 Kras Volendam - KDO D2 › KDO D2 - VIDO KDO D2 - VIDO Zaterdag mochten we thuis tegen Vido handballen. We hebben helaas verloren. Robin was goed met overgooien en we hebben allemaal goed ons best gedaan. Daarna lekker douchen.
› KDO D1 - Kras/Volendam KDO D1 - Kras/Volendam We begonnen met de bal en toen was er een doel-punt Josie had gescoord de paar seconde 1-0 en iedereen was blij.
› Kras Volendam - KDO D1 Kras Volendam - KDO D1 s'Morgens zaterdag 10 september speelden we uit tegen Kras Volendam. Al snel scoorde Lesley en toen stond het 1-0 voor ons. Groetjes Chinouk › VOS - KDO D2 We zijn bij VOS in Lijnden geweest! Hallo allemaal ! En we hebben 7-6 verloren En Maren en Robin hebben op doel gestaan
Groetjes Fleur uit de D2 › KDO B3- Zaanstreek B1 KDO B3- Zaanstreek B1 Het was zondag en we moester spelen. kelsey |
||
| Copyright © 2000-2012 Sportvereniging KDO | ||