In onze rubriek CLOSE UP stellen spelers, trainers, bestuurders en vrijwilligers van KDO zichzelf voor. Dit keer is het de beurt aan Aad van Kessel (77) uit De Kwakel, de coördinator van onze groengroep.
De wieg van Aad stond in De Kwakel, waar hij in 1948 ter wereld kwam als vijfde van tien kinderen. Zijn vader had een chrysantenkwekerij, Aad was voorbestemd hem op te volgen. Vanaf zijn tiende werd hij ingewerkt. Dat betekende dat hij voor en na schooltijd op de kwekerij was te vinden. Het hele gezin hielp mee, en dat was nog best gezellig ook. Maar lid worden van KDO - dat zat er voorlopig niet in.
Wie is Aad?
‘Een man van de klok, gedisciplineerd en precies. Ik zorg voor schoon gereedschap en vlekkeloze grasmatten. Klaar ben ik pas als iets helemaal naar mijn zin is. Dat levert mij een hoop voldoening op. Vooral als bezoekers zeggen dat ze onder de indruk zijn van onze faciliteiten. Daar doe ik het voor.’
Mooiste sportmoment
‘Feyenoord speelde in 1970 om de Wereldbeker tegen de Argentijnse club Estudiantes de La Plata. Jopie van Dalen scoorde toen het beslissende doelpunt, tijdens de thuiswedstrijd. Toegegeven, het is al een aardig tijdje geleden, maar het is nog altijd mijn mooiste sportmoment.’
Leermeester
‘Dat was de baas die ik had toen ik werkte als hovenier bij tuincentrum Rosina, in Amstelhoek. Het was een vreselijke vent, maar op de een of andere manier kon hij mij pruimen. Ik was ijverig en leergierig, en het duurde dan ook niet lang tot ik het hele bedrijf kon runnen. Mijn baas vertrouwde me alles toe; van bomen enten tot rozen zetten. De man was wars van moderniteit, alles moest met de hand gebeuren. Dat maakte het wel tot een perfecte leerschool.’
KDO
‘Als kind mocht ik niet op voetballen. Mijn vader was bang dat ik niet in de kwekerij kon werken als ik geblesseerd zou raken. Maar op mijn 18e was ik het zat en werd lid van KDO. Tijd om te trainen had ik niet, en op zondag moest ik naar de kerk. Ik bezocht daarom de vroege mis, zodat ik om elf uur present was voor de aftrap. Ik speelde in de spits en was behoorlijk snel. Tackles probeerde ik zoveel mogelijk te ontwijken, omdat ik geen ruzie wilde met mijn vader. Ik was bij KDO echt kind aan huis. Mijn vrienden speelden er, we waren de kampioenen van de derde helft. Van gezelligheid houd ik nog altijd, ik zit al jaren in het feestcomité van De Kwakel. KDO en het feestcomité zijn mijn lust en mijn leven.’
Toekomstvisie
‘Eerlijk gezegd denk ik dat onze club niet kapot kan. De organisatie kent een goede structuur, we hebben een hoop vrijwilligers, zijn financieel gezond en hebben een bloeiend ledental. Ik denk dat ook in de toekomst jonge Kwakelaars behoefte zullen hebben aan het soort gemeenschapszin dat je vindt bij KDO. Tradities worden hier doorgegeven van vader op zoon.’
Dit doe ik nooit meer
‘Toen ik een jaar of 18 was, reisde ik eens met het eerste mee voor een kampioenswedstrijd. Om de wedstrijd luister bij te zetten, had ik een aantal rotjes aan elkaar geknoopt. Dat was achteraf gezien een stomme streek. Na het aansteken wierp ik ze te laat weg, waarna ze in mijn handen ontploften. Tijdens de wedstrijd heb ik mijn verbrande hand in het koele water van een sloot gehouden. De schade viel gelukkig mee, toch dorst ik het niet aan mijn vader te vertellen.’
Favoriete werkzaamheden
‘Ik ben een echt buitenmens. Toen ik op mijn 62e met pensioen ging, heb ik me meteen bij KDO aangemeld om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ze zochten mensen voor de groengroep, en vandaag de dag fungeer ik als coördinator. Ik snoei de hagen, zorg voor strak geknipte grasrandjes, maai de slootkanten, maak de velden bladvrij en snoei boomtakken.’
Anecdote
‘Als inwoner van een klein dorp mocht ik graag de wijde wereld intrekken. In Canada heb ik ooit een zwarte beer platgereden. Het beest stak plotseling de autoweg over, zo tussen bomen vandaan. Ik kon niet op tijd remmen en raakte hem vol. Door de klap rolde de beer de berm in. Misschien was hij dood, of anders zwaargewond. Maar omdat ik geen zin had om te worden aangevallen door een wraakzuchtige dolle beer, ben ik doorgereden. De bumper van mijn auto sleepte over de weg. Zo ben ik aangekomen bij een politiepost, waar ik het voorval heb gemeld. Later ontdekte ik dat er hele plukken berenvacht in de grille van de auto waren blijven steken.’
Geloof
‘Van huis uit ben ik katholiek, maar niet meer praktiserend. Wel nam ik vroeger mijn kinderen mee naar de nachtmis, dat vond ik een mooie traditie om het kerstfeest mee te beginnen. Mijn katholieke wortels kan ik niet verloochenen, en ik doe nog veel voor de kerk. Ik fungeer als drager bij uitvaartceremonies en ben voorzitter van begrafenisvereniging Godefridus.’
Lijf en leden
‘Twintig jaar geleden ben ik geopereerd aan darmkanker. De ontlasting niet goed, er was bloed en veel narigheid, waarna ik werd opgenomen in de medische molen. Het bleek kwaadaardig, ik moest meteen geopereerd worden. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Ik ben nu goed gezond en hoef nog maar een keer in de vijf jaar op nacontrole te komen. Mijn conditie is heel goed. Ik fiets en wandel veel, zelfs in bomen klimmen gaat nog moeiteloos.’
Gouden tip
‘Nooit opgeven en altijd doorzetten. We komen op het levenspad allemaal weleens dingen tegen waar we geen zin in hebben. Of waarvan je denkt: laat een ander dat maar doen. Bijt gewoon door die zure appel heen, alles komt uiteindelijk weer op zijn pootjes terecht. Zolang je maar positief blijft.’
CLOSE UP is een 2-wekelijkse rubriek die wordt geschreven door onze sporthalbeheerder Peter Klooster.
