In onze rubriek CLOSE UP stellen spelers, trainers, bestuurders en vrijwilligers van KDO zichzelf voor. Dit keer is het de beurt aan Femke de Jong (39) uit De Kwakel.
De namen van haar opa Evert én haar vader Rene zijn met sierlijke letters bijgeschreven op de muur met ereleden in de bestuurskamer. Dochter Jackie (4) speelt handbal, terwijl zoon Mitch (7) voetbalt. Handbalspeelster, trainster en scheidsrechter Femke de Jong mag zichzelf dus met recht ‘een echt KDO-kind’ noemen. Daarnaast studeerde ze Nederlands, doceert dat vak op een scholengemeenschap en verzorgt de pr en communicatie voor de handbalafdeling.
Wie is Femke de Jong?
‘Ik ben een enthousiaste, sportieve en perfectionistische doorzetter. Als er iets georganiseerd moet worden, ben ik altijd bereid het voortouw te nemen. Verder ben ik dol op gezelligheid. Als handballer speel ik bij de dames midweek. Met sommige teamgenoten speel ik al 30 jaar lang samen. De dames midweek trainen niet en benaderen het spel meer recreatief. Mijn prioriteit ligt momenteel bij de opvoeding van mijn
kinderen.’
Mooiste sportmoment
‘Dat zijn er eigenlijk twee. In 2012 werden we met de dames senioren kampioen, waarna we voor het eerst in lange tijd weer mochten uitkomen in de eerste klasse. Daar hadden we echt heel hard voor gewerkt, en het succes bleef dan ook niet uit. Minstens zo mooi was het WK Handbal, dat afgelopen najaar plaatsvond in Rotterdam Ahoy. Een unieke ervaring, voor mij als handballiefhebber. Al die topspeelsters schotelden het publiek snel, dynamisch en tactisch spel voor. Vanaf de tribune kun je dat allemaal veel beter volgen dan op televisie.’
Grote voorbeeld
‘Vijfentwintig jaar geleden gold Nederland in internationaal opzicht als een B-land, en er was nog weinig know-how. Gelukkig hadden we bij KDO iemand rondlopen als Thea Verzaal, van wie ik veel heb geleerd. Zij heeft me begeleid bij mijn trainerscursus, en ook vandaag de dag vraag ik haar nog regelmatig om advies. Thea heeft heel lang zelf nog gehandbald, is een sterke persoonlijkheid en heeft veel ervaring. Haar belangrijkste les is dat je dingen soms gewoon moet proberen. Zowel in het handbal als in het dagelijks leven. Thea navigeert op haar eigen kompas, ik heb geleerd dat ook te doen.’
KDO
‘KDO zit in mijn dna, ik ben hier letterlijk opgegroeid. Ik vind het belangrijk dat we gezelligheid bieden aan al onze leden en bezoekers. KDO vervult in dat opzicht de functie van het oude dorpsplein, waar we
elkaar ontmoeten, recreëren, een drankje doen en lief en leed delen. Heeft je kind belangstelling voor sport? Dan kun je bij KDO kiezen uit een heel assortiment van activiteiten. Ik ben dan ook trots als bezoekers opmerken hoe mooi, groot en goed onderhouden onze faciliteiten zijn.’
Toekomstvisie
‘Voor wat betreft de handbalafdeling hoop ik dat we over tien à twintig jaar nog net zo’n bloeiend ledenbestand hebben als nu. Het zou leuk zijn als er herenteams kunnen worden samengesteld, maar ik weet niet of daarvoor voldoende animo bestaat. Ook belangrijk is dat we voldoende vrijwilligers blijven vinden om alles mogelijk te maken. Idealiter is elk KDO-lid een ambassadeur van de club. Vertel gewoon aan iedereen die het horen wil hoe leuk handbal is!’
Dit doe ik nooit meer
‘Twintig jaar geleden was ik nog jong genoeg om geen gevaar te zien. Dus toen er in de wintermaanden natuurijs lag, ging ik gewoon lekker schaatsen terwijl het volop dooide. Je raadt het al; ik ben vol door het ijs gezakt. Het enige wat er door mijn hoofd ging, was: hoe kom ik boven? De handelingen die volgden, kan ik me per nanoseconde herinneren. Echt bizar hoe dat werkt. Een vriendin stond op de kant en stak me haar schaatsbeschermers toe. Zo heeft ze me eruit getrokken. Ik heb overigens geen moment gevreesd dat dit het einde was.’
Favoriete training
‘Veel hardlopen. Dat vind ik leuk naast handbal. Het liefst op snelheid, met veel intervallen. De kick is dat je conditie daarvan met sprongen vooruit gaat. Van origine ben ik een diesel, ik kan bijvoorbeeld een
hele handbalwedstrijd spelen zonder behoefte aan een wissel. In totaal heb ik drie keer de Dam tot Damloop voltooid. Daarnaast doe ik krachttraining, om het blessurespook buiten de deur te houden.’
Anecdote
‘’Mijn keel knijpt nog altijd dicht als ik tijdens het autorijden een vogel voor me zie opdoemen. Dat komt omdat er ooit een eend tegen mijn voorruit is aangevlogen. Door de klap versplinterde het veiligheidsglas, dat wel op zijn plaats bleef zitten. Omdat ik door die blindgeslagen voorruit niets meer kon zien, heb ik turend door de portierruit naar huis moeten navigeren.’
Discipline
‘Ik ben een beetje chaotisch. Het meenemen van essentiële spullen als ik van huis ga, gaat regelmatig mis. Zo heb ik wel vaker voor een dichte deur gestaan, terwijl mijn sleutels nog binnen lagen. Ik heb ze zelfs weleens in de koelkast teruggevonden. Tijn, mijn partner, houdt gelukkig van structuur. Zo komen we samen uit op een werkbaar gemiddelde.’
Lijf en leden
‘Ik ben blij dat ik niet blessuregevoelig ben, en ik gebruik liefst geen medicijnen. Daarom help ik mijn lijf door er een gezonde levensstijl op na te houden. Zo eet ik op vaste tijden en heeft volkoren, vers en
vitaminerijk de voorkeur. Tijn zweert bij eiwitten na het sporten, door bijvoorbeeld een bakje magere kwark te eten.’
Gouden tip
‘Als docent werk ik met jongeren, ik weet uit ervaring dat ze bij tegenspoed snel het koppie kunnen laten hangen. Als ik ze daarop aanspreek, lukt het in de meeste gevallen om de motor richting diploma weer aan te zwengelen. Sommige kinderen hebben geen toekomstdroom. Ik kan ze helpen die vorm te geven. Mijn gouden tip luidt dan ook: geef nooit op en vraag desnoods om hulp. Zowel in je studie, je werk als in de sport. ’
CLOSE UP is een 2-wekelijkse rubriek die wordt geschreven door onze sporthalbeheerder Peter Klooster.
