In onze rubriek CLOSE UP stellen spelers, trainers, bestuurders en vrijwilligers van KDO zichzelf voor. Dit keer is het de beurt aan kantinebeheerder Thea Verzaal (69) uit Ter Aar.
Thea Verzaal kan terugzien op een lange handbalcarrière bij KDO. Op haar 10e volgde ze haar eerste trainingen, meer dan een halve eeuw later nam ze afscheid van de handbalcompetitie. Per 1 oktober is Thea als kantinebeheerder onder andere verantwoordelijk voor inkoop, beheer en personeelsplanning. Daarnaast werkt ze nog als caissière bij een pompstation in Ter Aar. ‘Ik voel me gelukkig nog fit, dus die geraniums moeten nog maar even wachten.’
Wie is Thea?
‘Een gezelligheidsdier, dat graag onder de mensen is. Maar ik kan ook prima een tijdje op mezelf zijn. Geef me een goed boek, en alles gaat verder langs me heen. Daarnaast houd ik van borduren en werk graag met mijn handen. Verder ben ik bepaald niet op mijn mondje gevallen. Ik heb een sterke eigen mening en laat niet over me heen lopen.’
Mooiste sportmoment
‘Dat was in het seizoen ‘91 - ‘92, toen we kampioen werden in de tweede klasse. Met een onwijs goede ploeg meiden zijn we toen naar de eerste klasse gepromoveerd. Thuis heb ik nog een teamfoto aan de muur hangen. Mijn rol in de ploeg was die van opbouwer. Ik kon aanvalslijnen uitzetten, beschikte over een goed schot en scoorde veel. Maar ik vond het eerlijk gezegd nog mooier als ik iemand vrij kon spelen die daarna scoorde.’
Grote voorbeeld
‘Ik kom uit een gezin met veertien kinderen. Mijn zussen speelden elfhandbal, de voorloper van het moderne handbal, dat op een voetbalveld werd gespeeld met elf spelers per team. Vooral mijn zeven jaar oudere zus Nel fungeerde voor mij als rolmodel. Nel leerde mij vooral dat ik moest doorzetten. Na haar huwelijk ging ze voor RKDES spelen, dat gold als een hele eer.’
KDO
‘Dat is een heel gezellige, vriendelijke en sociale plek, die ik niet zou kunnen missen. In de loop der tijd heb ik heel wat kantinediensten gedraaid. Toen er een vacature kwam voor een beheerder, besloot ik te solliciteren. In de eerste plaats om KDO uit de brand te helpen, maar ook omdat ik slecht ‘nee’ kan zeggen. Ik heb een aanstelling voor veertien uur per week, en het is leuk werk dat veel waardering oplevert. Gastvrijheid staat bij mij hoog in het vaandel geschreven.’
Spijt
‘Studeren was er in mijn jeugd niet bij, we moesten gewoon met onze kloten aan het werk. Later heb ik de schade ingehaald door het volgen van avondstudies, met vrij recent nog sociale hygiëne en het voedselveiligheidssysteem HACCP. Verder heb ik heel wat beroepen beoefend. Uiteindelijk bleef ik hangen aan een administratieve baan in de schoonmaakindustrie.’
Favoriete training
‘In Nieuwveen ligt een golfbaan waar ik regelmatig een balletje sla, daarnaast ga ik graag baantjes trekken in het zwembad. Bij golf is putten het belangrijkste onderdeel. Als je dat beheerst, kan je score aanzienlijk hoger worden. Het is daarbij de kunst om de green te lezen: waar loopt de bodem omhoog of omlaag, en hoe kan je daarop anticiperen? Een kunstje dat de nodige concentratie vergt.’
Anecdote
‘Mijn man Cor en ik waren dit voorjaar lekker aan het fietsen op het Franse platteland. Omdat we al een behoorlijk eind van onze camping waren verwijderd, besloten we rechtsomkeert te maken. We activeerden Google Maps, maar al gauw bleek dat het navigatiesysteem er een potje van maakte. We werden over tractorsporen gestuurd, reden kriskras door weilanden en bereikten de bewoonde wereld via het erf van een wijnboer. In de verte was een kerktoren zichtbaar, en daar besloten we dan maar op af te rijden. Toen we thuiskwamen, stond de teller op negentig kilometer.’
Perfectionist
‘Honderd procent. Als ik tijdens het borduren ontdek dat er een steek verkeerd is, gaat alles er weer uit. Zonde van de tijd? Nee hoor, het eindresultaat moet gewoon goed zijn. Zo ook met de kassa. Als ik die opmaak, moet alles tot op de cent kloppen. Anders tel ik gewoon alles opnieuw.’
Romantiek
‘Cor en ik hebben elkaar ontmoet in de kroeg van To van Doorn, op de Boterdijk. Ik was 14 en een bleu meisje, Cor nam het initiatief. Mijn ouders vonden het allemaal prima, dat is het voordeel als je zoveel oudere broers en zussen hebt. Ik vond Cor stoer, grappig en sociaal. En dat is hij altijd gebleven.’
Lijf en leden
‘Tot mijn verbazing kreeg ik op een gegeven moment een hartinfarct. De cardioloog zei dat het amper te zien was geweest, maar ik moest wel aan de medicijnen, iets waar ik nooit meer vanaf kom. Verder kamp ik met een versleten knie, maar ik hoef nog niet te worden geopereerd. Maar ik ben zoals gezegd een doorzetter: pijntjes negeren en altijd voorwaarts.’
Gouden tip
‘Ik kom voor iedereen op, behalve voor mezelf. Dat is misschien niet verstandig, maar ik kan het gewoon niet laten om voor een ander in de bres te springen.’
CLOSE UP is een nieuwe 2-wekelijkse rubriek die wordt geschreven door onze sporthalbeheerder Peter Klooster.
