In onze rubriek CLOSE UP stellen spelers, trainers, bestuurders en vrijwilligers van KDO zichzelf voor. Dit keer is het de beurt aan zaalvoetballer en trainer van de JO8-1 Koen Aartman (42) uit Uithoorn.
Acht jaar lang vervulde Koen Aartman een commerciële functie bij Radio 538, waar hij samenwerkte met diskjockeys en tal van BN’ers. Best een leuke en dynamische functie, maar Koens hart lag bij werken met kinderen. Die wens ging in vervulling toen hij aan de slag kon bij de Johan Cruyff Foundation, die sportprojecten ondersteunt voor kwetsbare kinderen. Tegenwoordig is Koen, net als zijn partner Mandy, werkzaam in het onderwijs. Beiden zijn de trotse ouders van Vik (7) en Ties (4).
Wie is Koen?
‘Laatst kreeg ik een compliment van een collega. Jij laat kinderen groeien en bloeien, zei hij. En dat is precies waarvoor ik het doe. Zowel in mijn rol als meester op De Zon en als jeugdtrainer bij KDO. De
jeugd heeft tenslotte de toekomst. Ik geloof dat ik over het vermogen beschik om kinderen te ‘zien’. Ik begrijp ze en ik moedig ze aan bij alles wat ze ondernemen. Dat gaat me heel natuurlijk af, eigenlijk vanaf het eerste moment dat ik voor de klas stond.’
Mooiste sportmoment
‘Tien jaar geleden speelde ik voor het eerste elftal van SV Zevenhoven. In de voorbereiding op het nieuwe voetbalseizoen kwam FC Utrecht tegen ons een oefenpartij spelen. Onze trainer gaf me opdracht om spits Sébastien Haller zoveel mogelijk te neutraliseren. Lang verhaal kort: ik speelde de wedstrijd van mijn leven, Haller heeft vrijwel geen bal geraakt. Na afloop kwam Utrecht-trainer Erik ten Hag naar me toe. Jij hebt ontzettend sterk gespeeld, zei hij. Even had ik de illusie dat hij me een contract zou aanbieden, maar het bleef bij dat ene compliment.’
Grote voorbeeld
‘Dat is Johan Cruijff, zowel binnen als buiten de lijnen. In totaal heb ik vijf jaar voor de Johan Cruyff Foundation gewerkt. Daar heb ik geleerd wat sport kan betekenen voor kinderen, zoals vriendschappen
aangaan, samenwerken en zelfontplooiing. Cruijff beschikte over veel charisma. Elk jaar had ik een beoordelingsgesprek, waarbij mijn functioneren werd getoetst aan Cruijffs kernwaarden: toegankelijk,
betrokken, professioneel en eigenwijs.’
KDO
‘Ik speel hier al 25 jaar zaalvoetbal met dezelfde teamgenoten. Na afloop bestellen we bitterballen en bier, of we nou gewonnen of verloren hebben. Sporten in een sociale context; daar kan ik echt de hele week
naar uitkijken. Alles is goed geregeld bij KDO, je krijgt als trainer goede kleding, de interne communicatie is goed geregeld en het materiaal is up to date. Ook de JO8-1 die ik begeleid is een fijne ploeg. Mijn
oudste zoon Vik speelt er, eerst zijn we gepromoveerd naar de hoofdklasse B en later naar C. Daar ben ik als trainer erg trots op.’
Toekomstvisie
‘Ook over tien jaar hoop ik nog een balletje te mogen trappen bij KDO. En ik wil ook graag actief blijven als trainer. Ook voor onze jongste zoon, die, als hij wat ouder is, ongetwijfeld ook op voetbal zal gaan.’
Eens maar nooit weer
‘Tijdens een vakantie in Zuid-Afrika ben ik ooit wezen kooiduiken, een veilige manier om haaien van nabij te observeren. Op een gegeven moment kwam een witte haai recht op de kooi af zwemmen, de bek wijd opengesperd. Ik zag rijen scherpe tanden, klaar om mij te grijpen en te verscheuren, net als in de film Jaws. Maar toen ik het dier in de ogen keek, vond ik het opeens onethisch, dat hele kooiduiken. Ik besloot het nooit meer te doen.’
Favoriete training
‘Het lekkerst vind ik potjes een tegen een, want daarin blink ik uit. Ik volg mijn intuïtie, voel aan wat een tegenstander van plan is en ben hem vervolgens vaak voor. Die eigenschap maakt dat ik sterk ben in
persoonlijke duels.’
Anecdote
‘Bij Zevenhoven geloven ze al 25 jaar lang dat ik curling speel op hoog niveau. Ik heb ze dat ooit wijsgemaakt toen ik was verhinderd om op een training te verschijnen. Ik ben daar vrij ver in gegaan. Later heb ik ze zelfs op de mouw gespeld dat ik me bijna voor de Olympische Spelen had gekwalificeerd. Ze waren onder de indruk en wilden van alles weten over mijn curling-carrière. De smoes is nooit uitgekomen, ze geloven het nog steeds.’
Wedstrijdritueel
‘Met ons zaalvoetbalteam hebben we heel lang ‘Club Tropicana’ van Wham gezongen in de kleedkamer voor een wedstrijd. Dat was ooit ontstaan tijdens een trainingskamp op Texel. We gingen stappen, waren in een melige bui en beklommen het podium voor een karaoke. Vanaf dat moment verbonden we ons succes in de competitie aan het vooraf zingen van die zomerhit. Daar zijn we overigens mee gestopt nadat we twee nederlagen op rij hadden geleden.’
Lijf en leden
‘Ik heb een zwakke linkerknie en ben inmiddels aan mijn meniscus geopereerd. Als ik mijn zoon op mijn nek heb gedragen, ben ik een paar dagen kreupel. De knie ontzien, dat lukt me niet zo best. Als ik ga
hardlopen, ga ik steevast te hard, en dat moet ik dan weer bekopen met pijn. Discipline is een van mijn sterke punten: naast zaalvoetbal en hardlopen doe ik twee keer per week krachttraining. Dat houdt me sterk.’
Gouden tip
‘Behandel een ander zoals je zelf ook behandeld wilt worden. Deze bijbelse boodschap heb ik van mijn ouders meegekregen. Mijn opa was koster in De Kwakel, hij leeft nog steeds voort in de herinnering van
velen als ’Gerrit de koster’. Hij hield net als ik van gezelligheid en was de drijvende kracht achter de oprichting van de Kwakelse kermis.'
CLOSE UP is een nieuwe 2-wekelijkse rubriek die wordt geschreven door onze sporthalbeheerder Peter Klooster.
