Spaarvarkens, spinazie en een mislukte salto
In onze rubriek CLOSE UP stellen spelers, trainers, bestuurders en vrijwilligers van KDO zichzelf voor. Dit keer is het de beurt aan Bart Hoving (31) uit De Kwakel.
Hij woont samen met Isa, is in het dagelijks leven vakleerkracht bewegingsonderwijs op een basisschool en hij verschoont een keer per week de bak van hun kat Freddy. ‘Gymlessen verzorgen geeft veel voldoening’, zegt Bart Hoving. ‘Kinderen worden gelukkig van sporten. Van mij leren ze iets wat ze eerst niet konden. Bijdragen aan hun ontwikkeling vind ik heel zinvol.’
Wie is Bart Hoving?
‘Hoe het precies is gegaan weet ik niet meer, maar ik zat al op voetbal toen ik vier jaar oud was. Mijn vader had twee linkerbenen, dus de liefde voor sport heb ik waarschijnlijk geërfd van mijn moeder, die fanatiek handbal speelde. Mijn vader stond wel altijd trouw langs de lijn, zowel bij uit- als thuiswedstrijden. Ik beschikte vooral over veel doorzettingsvermogen, wat doorslaggevender is dan talent. Daar komt bij dat ik op school bij de populaire jongens wilde horen, en die zijn vrijwel altijd goed in sport. Bij gymlessen werd ik altijd als een van de eersten gekozen. Dat maakte dat ik met plezier naar school ging.’
Mooiste sportmoment
‘Het klinkt misschien gek, maar in het eerste spelen, dat zag ik niet zitten. Ik was nogal onzeker en het idee om voor publiek te moeten spelen werkte verlammend. Op een gegeven moment werd ik door de trainer van het eerste uitgenodigd voor een gesprek. Hij wist me over te halen om toch die stap te maken. Dat pakte goed uit; in 2017 werden we kampioen en promoveerden naar de derde klasse. Als aanvallende middenvelder fungeerde ik als stofzuiger en had een volwaardig aandeel in het succes.’
Leermeester
‘Dat was om te beginnen Raymond de Jong, de trainer die mij naar het eerste had gehaald. Hij bracht mij de broodnodige discipline bij. Maar meer nog heb ik later geleerd van Mark Wietsma. Hij deed haarfijn uit de doeken wat er allemaal bij het spelletje komt kijken, en waar ik moest lopen en hoe ik op situaties kon anticiperen. Hij leerde me kijken met de blik van de trainer en ontvouwde zijn visie op voetbal. Mark is docent in hart en nieren, een communicator pur sang.’
KDO
‘KDO is synoniem voor mijn sociale leven. Mijn jeugdvrienden van de basisschool kwam ik hier opnieuw tegen, verwaterde vriendschappen werden weer opgeluisterd. Sporten is goed voor de gezondheid, een rijk sociaal leven is minstens zo belangrijk. We zijn samen onderdeel van een team en werken samen toe naar een doel. Als de koppen dezelfde kant op staan, de sfeer goed is en succes niet uitblijft, raak je in een winning mood. En mocht dat onverhoopt toch niet lukken, dan is niemand boos.’
Toekomstvisie
‘Wat mij betreft gaan we dit jaar promoveren naar de derde klasse. Ik ben nu begin 30, als ik ben uitgespeeld ga ik een jeugdelftal begeleiden. Zeker als de kinderen die we tegen die tijd hopen te hebben op voetbal gaan.’
Dit doe ik nooit meer
‘Tijdens een partijtje apekooien opperde een vriend dat het cool zou zijn om een backflip uit te voeren. We hadden wat biertjes op, en plotseling hoorde ik mezelf zeggen dat ik dat wel kon. Ik klom op een podium en maakte pardoes een achterwaartse salto. Ik draaide niet snel genoeg, de grond was er eerder dan ik had gedacht. De klap waarmee ik op mijn hielen landde was vreselijk, maar mijn vrienden vonden het helemaal geweldig. Niemand heeft gezien hoe ik kreupel weg strompelde. Het heeft een week geduurd eer ik weer een beetje normaal kon lopen.’
Favoriete training
‘Ik blink echt uit in hersteltrainingen, thuis languit liggend op de bank. Daar kun je me vinden op avonden na trainingen en wedstrijden.’
Anecdote
‘Mijn vriendin is stewardess, dus we kunnen vliegen tegen gereduceerd tarief. Dat komt goed uit, want ik ben een grote fan van Amerikaans basketbal. Twee jaar geleden besloten we ons spaarvarkentje stuk te slaan en naar San Francisco te vliegen om mijn idool Stephen Curry van de Golden State Warriors in actie te zien. Het was in een woord geweldig; het stadion was immens en het publiek enthousiast zoals alleen Amerikanen dat kunnen zijn. Alleen bleek Steph Curry die avond niet te spelen.’
Wedstrijdrituelen
‘Daar heb ik er nogal wat van. Zo pak ik altijd dezelfde stoel bij de teambespreking. En ik trek mijn sokken altijd in dezelfde volgorde aan. Koffie laat ik voor een keer staan, want daar word ik onrustig van. Wel wil ik persé een spinazie smoothie hebben voor de wedstrijd. Ik weet het, het zijn allemaal dwangneuroses en rituelen om faalangst te bezweren. Maar waarom zou ik het achterwege laten als het me kalmeert?’
Lijf en leden
‘Mentaal ben ik niet de sterkste. Elke wedstrijd heb ik last van spanning. Want ik wil het gewoon goed doen. Dat uitte zich voorheen door te voorzichtig te spelen. Ik wilde de bal zelfs liever niet hebben. Als we door een blunder van mij achter kwamen te staan, kroop ik het liefst onder de grasmat. Bang als ik was uitgelachen te worden door supporters. Met het klimmen der jaren gaat dat beter. Mijn sterke punt is dan weer dat ik nooit geblesseerd ben. Ik ben fysiek sterk en geef me altijd voor de volle 100%. Daar moet ik het als speler van hebben.’
Gouden tip
‘Trainer Raymond de Jong zei ooit: als je hard werkt, dan scoor je altijd minimaal een zes. Zo sta ik zelf ook in de wedstrijd. Als mijn teamgenoten dan ook nog hun uiterste best doen, zijn we allemaal blij.’
